از مهمترین شاخصههای پیشرفت مراجع در روانکاوی، به رسمیت شناختن توانمندی روانکاو در عین حسادت به او است؛ مراجعی که در عین حسادت و تنفری
مادری را از سالهایی دور به یاد دارم که میگفت: “میخواهم آلت تناسلی پسرم را بِبُرّم تا او هیچگاه عاشق دختری نشود و تا همیشه
رویت اتفاقیِ معاشقه یا مقاربت والدینی یا فانتزی آن گاهی برخلاف تصور، نهتنها خشمناک نیست، بلکه میتواند زمینهساز نوعی حس رهایی در کودک نیز گردد
دو ضربهی انحصاری در طی رشد دختر بچه رخ میدهد که از اینحیث مسیر هویتیابی او را در مقایسه با پسر متمایز میسازد؛ بار اول
حسگناه در فضای تحلیلی برای ما یک نشانهی مهم است از سطحِ سازمانیافتگیِ شخصیت مراجع به این ترتیب که: اگر مراجع در قبال تمایلات جنسیِ
این پدیده تجربهای مشترک میان بسیاری از ماست که وقتی در ارتفاع قرار میگیریم ناگهان با وحشت به پرت شدنمان میاندیشیم و در یک آن
