دو گونه عاشقی در مراجعین تحلیلی
تصور میکنم مراجعین به دو گونه و دو طریق عاشق روانکاو خود میشوند: عشق به او به مثابه روانکاو (عشق اول) و عشق به او
Tag: استفاده از ابژه
مرگ ابژه، ملانکولیا و فتیش
“تا زمانی که ابژه به عنوان یک “کُل”، دوست داشته نشود، فقدان او نیز به صورت یک کل احساس نمیشود!” در ملانکولیا فرد نمیفهمد دقیقا
نگاهی به تعارض میان زنانگی و رشد
پدیدهی آشنایی است در زنان که به هنگام خشم و جاییکه لازم است بر حق خود پافشاری نمایند به خود میلرزند و خود را گم
در مورد هیستری و زنانگی
در هیستری گاهی خساست شدیدی را در بذل زنانگی مشاهده میکنیم، چه آن دیگری فرزند دخترِ فرد هیستریک باشد و چه شریک عاطفیاش. از اینرو
میل به بلعیدن و تمایلات غیراخلاقی سوپرایگو
میل به بلعیدن که بدویترین و دیرینهترین میل در نهاد آدمی است همانگونه که تمایل به لذت را در چنگال خود راه میبرد، در عین
نکاتی در مورد حرفهی رواندرمانی به مناسبت روز روانشناس ۲
-در هر لحظه از جلسات تحلیل اگر تفسیری به درون ذهن ما راه نمییابد، آنجا زمانی است که لازم است به “شهود” خویش متصل شویم؛
نکاتی در مورد حرفهی رواندرمانی به مناسبت روز روانشناس
-اصرار برای درمانگر خوبی بودن و نگهداشتن مراجعینمان بیش از هر عملی سبب گریختن آنها خواهد شد. لزوم و ضرورت حضور ما لازم است برای
ترک اشتیاق یا عادت در نسبت با ابژهی میل و غریزه
ترک کدام یک سختتر است: اشتیاق یا عادت؟!در عادت، اشتیاق حضور دارد، اما مستور! “عادت” شبیه به فتیش عمل مینماید: پارهابژهای جایگزین فالوسِ گمشده میگردد.
در مورد مردگی و حمله به پیوند
بسیاری از فقدانهایی که EGO بر آنها متمرکز میشود و از اینرو غم آنها را مدام تجربه مینماییم، راهی است برای پنهان نمودنِ غیابها و