Tag: سادومازوخیسم

چرا از تبعیت کورکورانه لذت میبریم؟
فکر نمیکنم هیچ امری بیشتر از گوش سپردن به فرامین سختگیرانه و ناکامکنندهی وجدان برای ما آدمها ارضاکننده و امنیتبخش باشد؛ فردی که تدریس زبان

رویت مقاربت ابژهها: خشم یا رهایی؟
رویت اتفاقیِ معاشقه یا مقاربت والدینی یا فانتزی آن گاهی برخلاف تصور، نهتنها خشمناک نیست، بلکه میتواند زمینهساز نوعی حس رهایی در کودک نیز گردد

نکاتی در مورد حرفهی رواندرمانی به مناسبت روز روانشناس ۲
-در هر لحظه از جلسات تحلیل اگر تفسیری به درون ذهن ما راه نمییابد، آنجا زمانی است که لازم است به “شهود” خویش متصل شویم؛

روحی رنجور که خود را میبلعید
“مجازاتِ خود” شاید چراغی باشد روشنگرِ گسترهی عظیمی از رفتارهای نامعقول و غیرقابل فهمی از آدمی که در آنها نظارهگر نوعی تزریق درد یا ایجاد

تخطی از مرز و “واقعی شدنِ” ارتباط
گابارد میگوید تخطی از مرز از جایی آغاز نمیشود که درمانگر میل جنسی را به وضوح به مراجع تجربه مینماید؛ بلکه تجربهی جنسی اغلب در

ماهیت سوپرایگو در خودشیفتگی و تمایلات ضداجتماعی
آیا بیاخلاقیهایی که در ساختارهای نارسیسیستیک و آنتیسوشال مشاهده مینماییم منبعث از یک فقدان یا نقص جدی در سوپرایگوی آنها است؟ از یک منظر میتوان

بار حسرت سنگین یلدا
. شاید هیچ شبی از سال بهاندازهی شب یلدا در دل بسیاری از ما حسرت “فقدانِ یک خانوادهی واقعی” را بالا نیاورَد؛ طلب شبی طولانی

چگونه احساس گناه به کشتن ابژه می انجامد؟
احساس گناه هنگامی که در درونمان شدت مییابد، گاهی تمایل به تخریب ابژه را در ما جایگزین “جبران” مینماید. در این حالت سوژه بجای ترمیم،

